31 Δεκεμβρίου 2015

Μικρή Χριστουγεννιάτικη ιστορία: Ο σκύλος των Χριστουγέννων

Για το Αριστάκι
Μια φορά κι έναν καιρό, (όχι και τόσο μακρινό όσο φανταζόμαστε), ζούσε ένας άρχοντας σε μια όμορφη, μικρή πόλη που του ανήκε σχεδόν ολόκληρη. Τα σπίτια, τα καταστήματα, τα άλση και τα πάρκα ήταν όλα κομμάτι της περιουσίας του κι αν κάτι δεν το κατείχε, έβρισκε πάντα τον τρόπο να το αποκτήσει.  Αυτός ο άρχοντας είχε πλούτη πολλά και μαζί με τους ''φίλους'' του,  διαφέντευε τους κατοίκους της πόλης για έτη πολλά! Δήμαρχο όλοι τον φώναζαν κι ενώ κανένας δεν τον συμπαθούσε, πάντα στις εκλογές έβγαινε πρώτος. Βλέπετε όλοι οι κάτοικοι της πόλης του χρωστούσαν χάρες κι αν τολμούσε κανείς να τον αμφισβητήσει, έχανε τη δουλειά του ή το σπιτικό του.

Ο άρχοντας το είχε μεγάλο καμάρι που είχε φτιάξει την ωραιότερη πόλη στη χώρα. Περπατούσε κορδωμένος στους ανθοστόλιστους πεντακάθαρους δρόμους της, απολάμβανε το ρόφημά του στα κοσμικά στέκια της πλατείας και υποδεχόταν τους επιφανείς καλεσμένους που έρχονταν για να θαυμάσουν το μέρος.

Οι κάτοικοι όμως της πόλης δεν καμάρωναν καθόλου και ειδικά αυτοί που γνώριζαν τις σκοτεινές υποθέσεις του Δημάρχου...
Παραμονή Πρωτοχρονιάς και στο βιβλιοπωλείο της πλατείας, μπαινόβγαιναν τα πιτσιρίκια για να πουν τα κάλαντα. Το νεαρό ανδρόγυνο του καταστήματος δεν προλάβαινε να μοιράζει χαρτζιλίκια και κεράσματα. Το κρύο ήταν αρκετά τσουχτερό κι ένα μικρό αδεσποτάκι, βρήκε την ευκαιρία μέσα στην κοσμοσυρροή να τρυπώσει μέσα στο βιβλιοπωλείο.
-Αχ Μανώλη για δες ποιος ήρθε να μας πει τα κάλαντα! 
-Ωχ Χρυσούλα κάνε κάτι να το διώξεις. Έτσι και το δει κανά μάτι και το σφυρίξει στο Δήμαρχο πάμε χαμένοι!
-Πού να το διώξω βρε Μανώλη! Θες να το μαζέψει κι αυτό ο μπόγιας και να το πάει για ευθανασία; 
-Τι να κάνουμε βρε Χρυσούλα; Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε; Πέντε σκυλιά έχουμε, κυνοκωμείο  έχει καταντήσει το σπίτι μας. Πόσα ακόμα σκυλάκια να βοηθήσουμε; Βλέπεις πώς ζοριζόμαστε οικονομικά. Και χρωστάμε και πόσα νοίκια στον τόφαλο τον Δήμαρχο. Αν μάθει πως του πάμε κόντρα θα μας διώξει κακήν κακώς από το μαγαζί και θα μας πάρει και τα σώβρακα.                   -Έλα μωρέ Μανώλη. Δε το βλέπεις πόσο ταλαιπωρημένο είναι το καλό μου; Θα το κρύψω πίσω στην αποθήκη και σαν φύγουμε θα το πάρω μαζί μας. Έστω μόνο για τις γιορτές. Και μετά σου υπόσχομαι πως θα του βρω οικογένεια.                                             Ο Μανώλης στραβοκοίταξε τη γυναίκα του σε μια τελευταία προσπάθεια να της επιβληθεί, αλλά μάταια!                                      -Έλα σε παρακαλώ, πες πως είναι το δώρο μου για φέτος. Αφού δε μου πήρες δωράκι. Κάνε μου αυτό το δώρο.                                                  Κι ο Μανώλης συγκατένευσε με μισή καρδιά, σιχτιρίζοντας  τον κακόψυχο Δήμαρχο που αφάνιζε όλα τα κακόμοιρα αδέσποτα της πόλης. 
Η χαρά του μικρού σκύλου δεν περιγραφόταν. Μικροκαμωμένος και αδυνατούλης όπως ήταν, χώθηκε μέσα στο παλτό της Χρυσούλας και δεν πήρε κανένας μυρωδιά την παρουσία του.

Πίσω στο σπίτι, μετά από έναν λιτό δείπνο, κατάκοπο τα ζευγάρι από τη δουλειά, περίμενε να μπει ο καινούριος χρόνος και να πέσει για ύπνο. Το ίδιο έκαναν και τα τετράποδα του σπιτιού εκτός από τον μικρό μας φίλο που καθόταν άγρυπνος κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Σαν είχαν κοιμηθεί όλοι του καλού καιρού, τα αυτάκια του σκύλου εντόπισαν έναν παράξενο ήχο που ερχόταν ψηλά από την καμινάδα. Σκόνες και κάπνες έπεσαν μέσα στο τζάκι και μέσα από τα σβησμένα ξύλα ξεπρόβαλε ένα κοκαλιάρικο γκρίζο πόδι.

-Ακίνητος σε τσάκωσα! Γρύλισε ο σκύλος στη μητρική του γλώσσα.
Τώρα στο τζάκι φαινόταν και το άλλο πόδι του παράξενου πλάσματος και σε λίγο ξεπρόβαλε και το κακομούτσουνο πρόσωπό του.
-Ακίνητος σου είπα βρωμο- Καλικάτζαρε! Να πας από εκεί που ήρθες.
-Μωρέ τι μας λες παλιόσκυλο; Ποιος σε λογαριάζει εσένα;
Και σαν έκανε ένα βήμα ο Καλικάτζαρος να απλώσει το ποδάρι του στο σαλόνι, όρμησε ο σκύλος πάνω του και του έκοψε ένα κομμάτι από την ουρά του.
-Άου, άου! Ούρλιαξε ο εισβολέας. Τι έκανες ρε  παλιόσκυλο! Θα σε κάνω κομματάκια!
Και πριν προλάβει να ολοκληρώσει τις απειλές του, ο σκύλος του έκοψε και την άλλη μισή ουρά.
-Εντάξει, εντάκει παραδίνομαι, θα κάνω ότι μου πεις!
-Υπόσχεσαι; Ρώτησε ο σκύλος
-Υπόσχομαι, υπόσχομαι!
-Ωραία! Θα φύγεις από εδώ και θα πας στο σπίτι που θα σου πω εγώ!
Κι άρχισε ο σκύλος να δίνει οδηγίες στον Καλικάτζαρο σε μια γλώσσα που ποτέ κανείς δε θα καταλάβει κι ο Καλικάτζαρος έδωσε όρκο να εκτελέσει τις προσταγές του σκύλου κατά γράμμα!

Νωρίς το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο  και πρώτος και καλύτερος ο μικρός σκύλος χάλασε τον κόσμο με τις φωνές του.
-Έι, έι, τι συμβαίνει εδώ πέρα σαματατζή; Είπε ξέπνοα ο Μανώλης που παραπατούσε καθώς προσπαθούσε να φτάσει το τηλέφωνο.
-Παρακαλώ!
Από την άλλη γραμμή μια φωνή γεμάτη ενθουσιασμό μιλούσε για κάποιο θαύμα που έγινε στην πόλη.
-Θαύμα σου λέω Μανώλη μου θαύμα! Σωθήκαμε! Μας λυπήθηκε ο Θεός.
-Τι έγινε ρε Βαγγέλη, τι έγινε, τι λες;
-Ξεχρεώσαμε σου λέω! Τα τίναξε ο Δήμαρχος Μανώλη μου! Τα τίναξε! Έσκασε από το πολύ φαϊ Μανώλη μου! Έφαγε τον αγλέουρα και πέθανε από ανακοπή! Τον βρήκανε πριν από μια ώρα τέζα με το κεφάλι χωμένο μέσα στους κουραμπιέδες! Στο άκουσμα των νέων ο Μανώλης σάστισε. Πέταξε το ακουστικό στο πάτωμα και έτρεξε προς την κρεβατοκάμαρα.
-Χρυσούλαααα!!!!!!!! Ξύπνα!! Ξύπνα!!! Ο σκύλος θα μείνει!! Ακούς; Ο σκύλος θα γίνει δικός μας!

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!


Καλή Πρωτοχρονιά Φίλοι μου!!!


28 Δεκεμβρίου 2015

Το ταξίδι ενός Φλιτζανιού...



Κόκαλα έχει αυτός ο καφές βρε μάνα μου;
Όπως αποδείχθηκε ο καφές που έταξα στην Πέτρα μας είχε κόκαλα.
Και να πεις ότι δεν είμαι του καφέ, του τασγιού , της σοκολάτας, κοκ, τα λαμπάκια του δέντρου θα πέσουν να με κάψουν. Απλά καθόμουνα φίλοι μου και απολάμβανα τα καφεδάκια μου με την ησυχία μου και φιλοσοφούσα τη ζωή μου. Με τούτα και με εκείνα τα παλαβά που ζω, έκανα ανασυγκρότηση δίσκου μέσα στην κούτρα μου.

Φλιτζάνια και καφέδες παντού λοιπόν.
 Δροσερές λεμονάδες  στην εκπνοή του καλοκαιριού...
Τα πρώτα ζεστά ροφήματα στο Τσουκου Τσουκου θα βγω...

Καφεδάκια της παρηγοριάς στο κυλικείο του νοσοκομείου 

Κυριακάτικα καφεδάκια με τη μαμά σε ωραία μαγαζιά...

Καφεδάκια στο σπίτι...

της εργασίας...

της φαντασίας...
της λογοτεχνίας...

Και το σημερινό μας των Χριστουγέννων!!!

Με τη λακωνική διάθεση που με διακατέχει τον τελευταίο καιρό άφησα τις εικόνες να κάνουν τη δουλειά για μένα. 
Με ένα γερό κρυολόγημα που άρπαξα εψές δε σας φιλώ για να μη σας κολλήσω αλλά σας στέλνω όλες μου τις ευχές για αγάπη και ηρεμία. 
Η μεγαλύτερη πράξη αγάπης προς τον εαυτό μας είναι να κόβουμε παρτίδες με τους κακούλιδες και να ανοίγουμε την αγκαλιά μας σε νέους ανθρώπους. 
Το έκανα και αναρρώνω μετά από πολύ πολύ καιρό...
Κάντε το κι εσείς!!

Και ναι είναι ακόμα Χριστούγεννα!!! 

25 Δεκεμβρίου 2015

Καλά Χριστούγεννα!


Την ώρα που σας γράφω, ξημερώνουν Χριστούγεννα και όλοι περιμένουμε το μικρό - μεγάλο μας θαύμα. 
Και τα θαύματα γίνονται, αρκεί αυτό που ζητάμε να φέρνει πολλά χαμόγελα όχι μόνο σε εμάς αλλά και στους γύρω μας. 

Κάποιοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα να είναι γονείς για πολλούς ανθρώπους. Η αγκαλιά τους είναι τόσο μεγάλη και ζεστή που δύσκολα κάνει διάκριση ανάμεσα στα βιολογικά και στα άλλα παιδιά.

Πριν δυο χρόνια περίπου έχασα έναν τέτοιον άνθρωπο και τα φετινά Χριστούγεννα βρήκα έναν καινούριο.
Και τι παράξενο που έχουν και οι δυο το ίδιο όνομα και τι παράξενο που γιορτάζουν και οι δύο σήμερα.
Και τι παράξενο που γιορτάζω κι εγώ σήμερα. 

Όλες μου τις ευχές για τα πιο όμορφα Χριστούγεννα και μακάρι όλοι μα όλοι να ζήσετε το μικρό- μεγάλο σας θαύμα. 

Οι μέρες τούτες είναι πραγματικά Άγιες, αλλά όχι με τον τρόπο που πολλοί μας διδάσκουν. 
Όχι με τον επιφανειακό,  οπαδικό θρησκευτισμό, αλλά με τον τρόπο που ένα παιδί βλέπει για πρώτη φορά στη ζωή του το φως των αστεριών. 
Ναι, σαν ένα παραμύθι που γράφτηκε μόνο για παιδιά, για μικρά και μεγάλα παιδιά.

Στο γαλαξία σήμερα λάμπει το πιο λαμπρό άστρο του ουρανού!

Καλά Χριστούγεννα!


ΥΓ. Σερβιριστείτε καρτούλες!






20 Δεκεμβρίου 2015

Secret Santa 2015

Αμέ! Έχω κι εγώ φέτος μυστικό Άγιο Βασίλη που ακούει στο όνομα Δημητρούλα.
Decor Asylum καλέ!
Πιάνω το δεματάκι στα χέρια μου που λέτε, ανοίγω το φάκελο και βλέπω το πιο αριστοτεχνικό αμπαλάζ! Επιστήμη σας λέω! Αφού δεν ήθελα να το ανοίξω.
Η χειροποίητη καρτούλα πάνω, πάνω με το χιονισμένο τοπίο και μέσα ένας έναστρος ουρανός!
Μα τι σόι γαλαξίας θα ήμασταν αν δεν είχαμε έναστρο ουρανό!
Δεν ήθελε και πολύ φιλοσοφία το πράγμα, το καδράκι βρήκε τη θέση που του αξίζει μέσα στο σπίτι και αυτό ήταν όλο. Η ενέργεια της Δημητρούλας μου κάνει συντροφιά κάθε μέρα.





ΥΓ. Πού σου 'να καλέ εχθές που σε πήρα οχτώ φορές και δεν ήσουνα εκεί;
Λίγο πολύ η καθημερινή μου ιστορία. Βρε πού είναι η Χριστίνα; Πού είναι η Χριστίνα;
Να εδώ είναι η Χριστίνα.


Από γιατρό σε γιατρό, για εξετάσεις, γνωματεύσεις κλπ. Βαρετά ρουτινιάρικα πράματα. Αλλά η υγεία είναι το πολυτιμότερο αγαθό και πολλές φορές θέλει κόπο για να το διατηρούμε. Τα νέα ήταν καλά και κακά. Τα καλά είναι ότι βρήκα επιτέλους μία άκρη με το τι μου συμβαίνει και μπορώ να μπω σε μια σειρά και να ανακάμψω οργανικά. Τα κακά νέα είναι ότι αποκλείστηκα δια παντός από τα προγράμματα εθελοντικής αιμοδοσίας. Το πόσο στεναχωρήθηκα με το δεύτερο δε λέγεται.

Εψές που λέτε, σηκώθηκα με κάτι μπουρίνια άλλο πράμα. (όπως και τις περισσότερες φορές άλλωστε) Πήγα στο νοσοκομείο αρκετά νωρίτερα κι έκατσα για κάμποση ώρα σε μια γωνιά στην αυλή που είχε ηρεμία και λιαζόμουνα, μέχρι που άκουσα κάτι τρομπέτες και τύμπανα και ξεσηκώθηκα. Μια φιλαρμονική είχε έρθει να διασκεδάσει τους ασθενείς και το προσωπικό και στο καπάκι πέρασε και η διευθύντρια με την προϊσταμένη να μοιράσουν κεράσματα σε όλους τους παρευρισκομένους. Και κάπως έτσι ξορκίστηκαν και τα μπουρίνια ξορκίστηκαν και όλα...



Μετράμε αντίστροφα για τα Χριστούγεννα και παρακαλάω να κρατήσουν αυτές οι μέρες όσο γίνεται περισσότερο. 
Καλή συνέχεια σε όλους παιδιά!
Θα τα λέμε τακτικότερα στο instagram και στο facebook




4 Δεκεμβρίου 2015

Bazaar Αλληλεγγύης

Δε σας λέω τίποτα καινούριο αφού τα bazaar έχουν την τιμητική τους αυτό το διάστημα. Όμως για μένα είναι μία ξεχωριστή στιγμή γιατί είναι το πρώτο bazaar της κοινότητάς του enfo.gr κι αυτός είναι ένας ακόμα λόγος της γενικότερης απουσίας μου από την μπλογκογειτονιά.
Ξεκίνησαν όλα τόσο ξαφνικά και έπρεπε πραγματικά σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να μπορέσουμε να βγάλουμε παραγωγή για τους πάγκους μας. Καλά, θα μου πείτε με τα δίκια σας, γιατί βρε Χριστινάκι δε μας είπες τίποτα να σε βοηθήσουμε. Η απάντηση είναι πως σαν άβγαλτοι που ήμασταν μας πήρε λίγο παρά πάνω χρόνο για να συντονίσουμε το χώρο και τη διεύθυνση αποστολής δεμάτων.

Να σας πω πρώτα λίγα πραγματάκια για το σκοπό του bazaar. Είναι ένα εγχείρημα για την ενίσχυση του κέντρου υποδοχής και περίθαλψης προσφύγων στη Σκάλα Συκαμίας της Λέσβου. Ειδικά τώρα που ο χειμώνας έχει μπει για τα καλά οι ανάγκες για φάρμακα είναι όλο και μεγαλύτερες.  Περισσότερες πληροφορίες για το κέντρο θα βρείτε στη σελίδα της αυτοοργανωμένης ομάδας.
https://solidarityteamplatanosblog.wordpress.com/2015/12/03/αυτοοργανωμενη-δομη-πρωτης-γραμμης-γ/

Το bazaar θα γίνει 19 και 20 Δεκεμβρίου στο γο-γο /gogotastybar στο Νέο κόσμο, πλατεία Γερμανού απέναντι από το Σταυρό του Νότου και ώρες 11:00πμ - 20:00μμ


Το ξέρω πως σας είναι αδύνατον να ετοιμάσετε πραγματάκια αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα γιατί το παζάρι θα διαθέτει και πάγκο με κεράσματα και πάγκο με second hand βιβλία, cd και διακοσμητικά.

Όσοι φίλοι λοιπόν θέλετε να συνεισφέρετε μπορείτε να στείλετε μερικά από τα παρακάτω πραγματάκια.

-Μικροστολίδια Χριστουγεννιάτικα και γενικά μικρά εργόχειρα από αυτά που έχετε σαν απόθεμα.

-χειροποίητα κεράσματα και λιχουδιές τύπου, μαρμελάδες, μπισκότα, κουλουράκια, λικεράκια κλπ

-παλιά βιβλία, cd και διακοσμητικά αντικείμενα που δεν χρειάζεστε.


Νομίζω πως κι ένα κουτί σπιτικά κουλουράκια φτάνει και περισσεύει για ένα παζάρι που έχει κυρίως συμβολικό χαρακτήρα ευαισθητοποίησης.

Και φυσικά όσοι φίλοι είστε από Αθήνα μία βόλτα προς το Νέο Κόσμο για καφεδάκι θα είναι ό,τι καλύτερο. Εκεί θα μπορείτε να πάρετε και λαχνούς και να κερδίσετε κάτι από τα όμορφα πραγματάκια που έχουμε ήδη φτιάξει!

Διεύθυνση αποστολής δεμάτων όπως σας τη δίνω:


PanMar
 Αιτωλικού 12 
18545 
Πειραιάς 
1ος όροφος 2104138900 
υπόψη Κιμων Σαπνάς






2 Δεκεμβρίου 2015

Δωρεάν μαθήματα πλεξίματος


Καλό μήνα και καλό χειμώνα φίλοι μου. Δεν σας ξέχασα απλά οι υποχρεώσεις είναι πολλές και ο χρόνος περιορισμένος. Σήμερα σας έχω θεσσαλονικιώτικη πρόσκληση για καφεδάκι και πλέξιμο. Και μιλάω κυριολεκτικά. 

Η Αλέκα από το Aleka craftaholic, η Μαρία από το Lady Soula Crochet και η αφεντιά μου θα παραδώσουμε δωρεάν μαθήματα  πλεξίματος με βελόνες και βελονάκι. 

Το ραντεβού είναι το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2015 από τις  12:00 το μεσημεράκι μέχρι τις 16:00 το απόγευμα, στο αγαπημένο μας στέκι Τσούκου τσούκου θα βγω (Αλεξάνδρου Σβόλου 55, ανάμεσα στην Αγγελάκη και την Εθνικής Αμύνης)

Εσείς φέρνετε τις βελόνες σας και το νήμα σας κι εμείς σας μαθαίνουμε τα μυστικά της τέχνης.

Μια ωραία ευκαιρία για να χαλαρώσουμε, να γνωριστούμε, να πιούμε καφεδάκι και μάθουμε καινούρια πράγματα. 




9 Νοεμβρίου 2015

Στολίσαμε!


Ο γαλαξίας μπαίνει σε ρυθμούς χριστουγεννιάτικους. 
Με αυτήν ή κάποια άλλη εμφάνιση, από σήμερα θα τραγουδάει κάλαντα!


Ο χθεσινός μαραθώνιος πλεξίματος πήγε εξαιρετικά καλά και εντός των ημερών θα σας πω για όλα τα ωραία που ζήσαμε εκεί. Για τους υπέροχους  ανθρώπους που γνωρίσαμε και τον όγκο των εργόχειρων που παρήχθησαν. 

Συνεχίζω και σε αυτή την ανάρτηση γραφιστικά
 με κάποιες κάρτες που ανέβασα αυτό το διάστημα στο facebook.

Η σελίδα του γαλαξία στο facebook είναι η ακόλουθη:


Με ένα like στον σύνδεσμο θα έχετε καθημερινά πρόσβαση στις μακέτες που θα σας αναρτώ. 
Για την ώρα σας αφήνω να πάρετε μία μικρή ιδέα από το τι θα συναντήσετε. 



Καλή δύναμη και καλή εβδομάδα παιδάκια!


6 Νοεμβρίου 2015

Πλεκτομαραθώνιος Αλληλεγγύης


Χρυσοχέρες / χρυσοχέριδες  της Θεσσαλονίκης 
την ΠΡΟΣΟΧΗ σας!
Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου ενώνουμε τις δυνάμεις μας, 
ενώνουμε τις βελόνες μας και πλέκουμε για τους πρόσφυγες!


Όλες και όλοι συναντιόμαστε στον

Αναλυτικά το δελτίο τύπου

Ο πολυχώρος WE και το κατάστημα Loop-Loop με την ευγενική χορηγία της εταιρείας νημάτων Lana-Kam διοργανώνουν ένα μαραθώνιο πλεξίματος για τους πρόσφυγες που περνούν από τη χώρα μας. 

Πλέκουμε μικροί και μεγάλοι από τις 10 το πρωί, μέχρι όσο αντέξουμε σκούφους, γάντια, κασκόλ, κάλτσες και τα προσφέρουμε στους πρόσφυγες που τόσο ανάγκη έχουν. 

Δε χρειάζεται να γνωρίζεις να πλέκεις, χρειαζόμαστε μόνο το χρόνο και τη διάθεση σου. Στο χώρο θα υπάρχουν όλα τα απαραίτητα υλικά και η καθοδήγηση για να μεγιστοποιήσουμε το αποτέλεσμα. 

Αλληλεγγύη - Συνύπαρξη - Σεβασμός 

Κανενός είδους φιλανθρωπία και οίκτος..! Στεκόμαστε αλληλέγγυοι μπροστά στον ανθρώπινο πόνο και διαθέτουμε όσο μπορούμε από το χρόνο μας. 

Σας χρειαζόμαστε..! Μας χρειάζονται..!

Ο πολυχώρος βρίσκεται επί της λεωφόρου 3ης Σεπτεμβρίου
απέναντι από το πανεπιστήμιο Μακεδονία.





Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets