31 Οκτωβρίου 2014

Είχα και στο χωρίο μου Χάλοουϊν



Σήμερα λέει είναι η γιορτή του Χάλουιν. Μια γιορτή που βγαίνουν στους δρόμους τα παιδούδια και είναι μασκαρεμένα σαν μπαμπούλιδοι, δράκουλες, μάγισσες και καλικαντζαραίοι  κι άμα λέει δεν τα τρατάρεις το κάτι τις, μέχρι που σου γκρεμίζουν και το σπίτι. Μοιάζει η γιορτή με Τσικνοπέμπτη μεν αλλά λέει είναι αφιερωμένη σε όσους έχουν αποθάνει, κούφια η ώρα. Σα να λέμε Απόκριες και ψυχοσάββατο μαζί, δύο σε ένα. Μπερδεμένα πράματα. Πολύ μπερδεμένα πράματα. Εμείς τους Καλικάντζαρους του διώχνουμε δε τους κερνάμε κι όλας. Θα μου πεις όχι κι εμείς τους κερνάμε κουραμπιέδες και μελομακάρονα για να τους ξεγελάσουμε και να μη ροκανίσουν το δέντρο της ζωής. Λαϊκές δοξασίες…


Αφού σου λέει οι καλικαντζαραίοι και τα τανγκαλάκια, μέσα στα έγκατα της γης πριονίζουν όλο το χρόνο το δέντρο της ζωής για να σβήσει ο άνθρωπος από προσώπου γης. (ναι τέτοια σκασμένα είναι αυτά τα τρολ, δε μας συμπαθούν καθόλου) Και πριονίζουν με μανία για να προλάβουν να κάνουν το κακό πριν έρθουν τα Χριστούγεννα και θρέψει ξανά ο κορμός του δέντρου. Κι εμείς που είμαστε κομματάκι έξυπνοι, εν τω μέσω της νηστείας βάζουμε μπρος τους φούρνους και ψήνουμε λαχταριστούς βουτυράτους κουραμπιέδες για να ξεγελάσουμε αυτά τα ταγκαλάκια, τα οποία εκτός από κακιασμένα είναι και πολύ λιμάρικα και φαταούλικα!  Κι έτσι όσο εμείς λείπουμε στην εκκλησιά, αυτά τρυπώνουν στην τραπεζαρία και κάνουν ντου στα κεράσματα. Στο μεταξύ όμως το Θείο βρέφος ξαναγεννιέται και λύνει τα μάγια. Τα καλικαντζαράκια όμως συνεχίζουν το τρελό τους φαγοπότι μέχρι την ημέρα των Φώτων που θα αρχίσουν να ανάβουν οι φωτιές και να βγαίνουν οι Κουδουνάδες στους δρόμους και τις πλατείες. Κι αυτά λέει από τον πολύ το σαματά τρομάζουν και χώνονται ξανά μέσα στα λαγούμια τους και ξεκινούν το πριόνισμα του δέντρου από την αρχή, μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα που θα ξεγελαστούν και θα τα ξανά μανά παρατήσουν.



Ναι ίσως αυτές οι λαϊκές παραδόσεις τελικά να ερμηνεύουν με πολύ χαριτωμένο και αλληγορικό τρόπο την παρουσία του κακού στη ζωή μας. Δείχνουν την αιμοβόρικη και κουτοπόνηρη φύση του αρχέγονου κακού που μπροστά στο ανθρώπινο χιούμορ και τη χαρά τα χάνει. Γιατί στο κάτω, κάτω το κακό δύο πράγματα επιχειρεί να κάνει για να μας εξουθενώσει, είτε να μας τρομάξει, είτε να μας στεναχωρήσει κι όταν εμείς σπάμε πλάκα μαζί του, μάλλον βγαίνουμε νικητές. 


Όχι το Halloween δεν είναι ελληνική γιορτή, είναι ευρωπαϊκή και συγκεκριμένα Ιρλανδική αν δεν κάνω λάθος. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BF%CF%85%CE%AF%CE%BD Έχει σαφέστατα  χθόνιες, παγανιστικές ρίζες , όπως ακριβώς και τα δικά μας τοπικά καρναβαλικά έθιμα. Δεν μπορώ να αξιολογήσω αν αυτό είναι καλό ή κακό (δεν είμαι δεισιδαίμον, να ενοχοποιώ παντού και πάντα τα λαϊκά έθιμα) αλλά σίγουρα το ότι επιβιώνουν και ενσωματώνονται στις σύγχρονες παραδόσεις, δείχνει πόσο πίσω πάει στην ιστορία του ανθρώπου αυτή η ατελείωτη μάχη με το κακό.

Και ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ από σήμερα αρχίζουν τα Χριστούγεννα!!!!!!!!!! Γιούπι!!!!!!!

Να είσται όλοι καλά!

Άντε και μια χαριτωμένη ταινιούλα για σήμερα:



30 Οκτωβρίου 2014

Λιακάδα made in London




 
Γειας σας όμορφα κουρτσούδια και όμορφα αγουρούδια.  Τι κάμετε; Εδώ ένας κύριος θέλει να σας πει μια Καλημέρα ή και Καλησπέρα ανάλογα το πρόγραμμά σας.  Σήμερα θα σας στείλω πάλι μία βόλτα στο Λονδίνο να πάρετε τον αέρα σας. Εγώ θα βόσκω κάπου μέσα στο σπίτι και θα ξεκουράζομαι διότι έδωσα αναρρωτική άδεια στον εαυτό μου και λουφάζω για να μαζέψω δυνάμεις. 

 Εσείς όμως θέλω να μου πείτε τα νέα σας και προπαντός αν είστε καλά. Αν βαστάτε και αν την παλεύετε γενικότερα. 







ΥΓ. Η μικρή διαπίστωση της ημέρας είναι πως η μεγαλύτερη πολυτέλεια σε αυτόν τον κόσμο είναι ο ελεύθερος χρόνος.  Όποιος τον διαθέτει είναι πραγματικά πλούσιος! Μεγάλη υπόθεση το να μπορείς να πεις στον εαυτό σου, σήμερα βρε αδερφέ θα ξεκουραστώ. Θα κατεβάσω ασφάλειες και θα κουρνιάσω! 

ΥΓ.2 Οι βόλτες στη Σαλονίκη μας πάντα συνεχίζονται εδώ:


 Την αγάπη μου!


28 Οκτωβρίου 2014

The Railway Man



Κάποιοι σήμερα σφετερίζονται την χροιά της μέρας για να κανιβαλήσουν πάνω στην ιστορία. Προπαγανδίζουν, σκορπάνε μίσος, διαστρεβλώνουν και παίζουν παιχνιδάκια εξουσίας. Και δυστυχώς αυτοί που έχουν να πουν βλακείες κάνουν πάντα μα πάντα μεγάλο ντόρο και σαματά για να ακουστούν. Εκεί προς τα Καλάβρυτα  ειδικά κάτι έχει το νερό, κάτι πολύ περίεργο. 

Γι αυτό κι εγώ σήμερα θέλω να μιλήσω για ένα γερό μάθημα ζωής που πήρα από δύο ανθρώπους τον Eric Lomax και τον Takashi Nagase, δύο πρόσωπα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου που ανέτρεψαν τα όσα γνωρίζουμε για το μίσος και την έχθρα.

Ο Έρικ και ο Τακάσι γνωρίστηκαν σαν εχθροί κάτω από συγκλονιστικές συνθήκες πίεσης και φρίκης. Ο Έρικ ήταν στρατιωτικός των συμμαχικών δυνάμεων και ο Τακάσι των δυνάμεων του Άξονα και οι δύο θύματα του πιο σκληρού και άδικου πολέμου. Ο Έρικ ήταν αιχμάλωτος του Ιαπωνικού στρατού και ο Τακάσι ήταν ο δεσμοφύλακας και ο βασανιστής του. Σκληρή υπόθεση έτσι;  Μετά το πέρας του πολέμου κανείς δεν μπορούσε να διακρίνει τελικά ποιος από τους δυο ήταν ο πραγματικά κακοποιημένος...




Τα χρόνια περνούσαν και ο Έρικ συνέχισε να βασανίζεται από εφιάλτες και από ένα ασίγαστο πάθος για εκδίκηση. Ο Τακάσι κι αυτός με τη σειρά του συνειδητοποίησε πόσο μεγάλο κακό είχε προκαλέσει στον εαυτό του και στην ανθρωπότητα και παρακαλούσε κάθε ώρα και κάθε στιγμή να γνωρίσει την τιμωρία που του αξίζει…



Μια γυναίκα καταλύτης η Patti, έρχεται στη ζωή του Έρικ για να τα αλλάξει όλα με την πίστη της και την αγάπη της. Κι εκεί αρχίζει το μεγάλο ταξίδι του Έρικ... Οι δύο άντρες ανταμώνουν  ξανά μετά από χρόνια και αυτό που επακολουθεί είναι απερίγραπτο…


Μια βιογραφική ταινία  γροθιά στο στομάχι και τον εγωισμό. Μια ταινία με συγκλονιστικές για το μεγαλείο του ανθρώπου και την καταιγιστική δύναμη της αγάπης και της συγχώρεσης…

Καλό μας απόγευμα και καλά μας μυαλά…




27 Οκτωβρίου 2014

τα παιδιά του Swing



Μπαίνω στο ρυθμό της αντίστασης με διάθεση swing. Αφού η swing ήταν η μουσική της αντίστασης τότε. Η μουσική των «αράπιδων» των «υπανθρώπων» και των κομμουνιστών, κατά τα λεγόμενα της φασιστικής προπαγάνδας. 
  1993 και βγαίνουν στις μεγάλες οθόνες τα παιδιά του swing. Η αγαπημένη μου ταινία όλων των εποχών. Παιδάκι κι εγώ τότε, δεν είχα την τύχη να δω την ταινία εγκαίρως παρά μερικά χρόνια αργότερα, όταν έφτασα σε μια αρκετά ικανοποιητική ηλικία για να βρω κι εγώ σαν άνθρωπος την κλίση μου. Να βρω τι αγαπώ, τι λαχταρώ και τι με εκφράζει. 
  Φιλία, αγάπη, ελευθερία και μουσική. Αυτά αγάπησα, αυτά συνεχίζω να αγαπώ κι γι αυτά θα αγωνίζομαι όσο μπορώ. Όπως έκαναν δηλαδή ο Πέτρος και ο Θωμάς, Peter και Thomas αγγλιστί στην ιστορία των παιδιών του swing. Παιδιά που αντιστάθηκαν στο θηρίο του φασισμού μέσα στην πατρίδα τους. Μέσα στο στόμα του λύκου, μέσα στην κόλαση, μέσα στο εκκολαπτήριο του παγκόσμιου εφιάλτη.  


Μουσική swing σαν υπόκρουση και σαν έμπνευση, μια μουσική που έχει επιστρέψει ξανά για  να γίνει μόδα και trend στις μέρες μας, ίσως με μια πιο εύπεπτη και ρηχή έκδοση (συμπαθάτε με όσοι έχετε παρατηρήσει κάτι διαφορετικό, δε θέλω να μειώσω κανέναν.) Μια μουσική που έπαιζε στα γραμμόφωνα και παρηγορούσε τις χιλιάδες των νέων που αποχωρίστηκαν από το ταίρι τους μέσα στη δίνη του πολέμου. Μια μουσική που αφύπνιζε το κουράγιο και τον έρωτα στις καρδιές χιλιάδων νεολαίων, που έβαζε φτερά στα πόδια τους και στις ψυχές τους. 


Μια μουσική λοιπόν που τα φασιστικά καθεστώτα την ανακήρυξαν μουσική της αλητείας στιγματίζοντας τους ανθρώπους που την άκουγαν σαν τραμπούκους, προδότες και ταραξίες. Δισκοπωλεία έκλειναν, νυχτερινά κέντρα έκλειναν, παιδιά, έφηβοι, νέοι και καλλιτέχνες φυλακίζονταν και στέλνονταν στα κάτεργα. Τρομακτικό έτσι; Φαντάζεστε μια μέρα να έρθουν και να σας μπουζουριάσουν γιατί ακούτε Αντώνη Ρέμο; Όχι δεν θα το κάνουν αν ακούτε Αντώνη Ρέμο αλλά αν ακούτε Σωκράτη Μάλαμα ναι Θανάση σίγουρα θα το κάνουν… Τι σας ακούγετε το σενάριο ακραίο;;; Για κάντε νοερώς μια βόλτα στην Ουκρανία ή στο Αφγανιστάν…


Ξεκίνησα λοιπόν με αυτήν την λατρεμένη μου ταινία το αφιέρωμα σε έναν πόλεμο που ξεκίνησε επίσημα το 1939 και δυστυχώς δεν τελείωσε ποτέ…

Ο φασισμός είναι ακόμα εδώ κι εμείς πρέπει να χορεύουμε ασταμάτητα swing




It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing)

 

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

my store on etsy

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets